بررسی کردن سازگاری های دستگاه تهویه ای به ورزش در کودکان

بررسی کردن سازگاری های دستگاه تهویه ای به ورزش در کودکان

ارزیابی سیستم قلبی – تنفسی نشان می دهد که ورزش از مشکل تبادل گاز می کاهد.ماشین متابولیکی (سوخت و همچنین سازی) سلول عضلانی در حال ورزش نیازمند انرژی می باشد.

کار ریه ها عبارتند از :

الف: ارتباط ابتدایی و اولیه با زنجیره رهایش o2
ب : ابزار های دفع کننده co2   زائد

مواردی که در  بررسی کردن پاسخ های تهویه ای به ورزش در کودکان در حال رشد مهم می باشد:

telegram elmevarzesh1 بررسی کردن سازگاری های دستگاه تهویه ای به ورزش در کودکان

۱- تاثیر ابعاد بزرگتر بدن

۲-گسترش کارکرد اندام که مستقل از مقدار و اندازه می باشد

در بسیاری از مواقع، توازن موجود بین کارکرد های تهویه ای و همچنین قلبی در زنجیره ی تبادل گاز می باشد که عضله اسکلتی را به هوای جو مرتبط می سازد.در کودکان در حال رشد قلب و همچنین ریه ها هر دوی آن وظایف را با الگوی پایه ای مشابه انجام می دهند. به آن ترتیب که حجم ضربه ای و همچنین حجم جاری به ترتیب و همچنین تدریج در اثر زیاد شدن مقدار و اندازه  قلب و همچنین ریه افزایش می یابد.همچنین تفاوت های واضحی بین فیزیولوژی اسپورت و ورزشی قلبی و همچنین ریوی تکاملی (دوران رشد) وجود دارد . کودکان جوانتر در مقایسه با کودکان بزرگتر یا اشخاص بزرگسال نسبت به VO2  از تهویه بیشتری بر خوردارند.
تهویه استراحتی در کودکان

از زمانی که یک کودک به کودکستان پا می گذارد تا زمانی که بالغ (جنسی و زناشویی و جنسی) می می شود، وزن ریه های او همچنین نزدیک به سه برابر افزایش می یابد و همچنین از متوسط ۲۱۱ گرم به ۶۴۰ گرم می رسد. طی آن دوره ی زمانی، ظرفیت حیاتی (VC) استراحتی از تقریباً ۱۰۰۰ به ۳۰۰۰ سی سی ، و همچنین ظرفیت کل ریه از ۱۴۰۰ به ۴۵۰۰ سی سی افزایش می یابد(با عبور از آن دوره ی زمانی زندگی ، ارزش هایVO2 max نوعاً ۲ تا ۵/۲ برابر افزایش می یابد(.

sports activity in children بررسی کردن سازگاری های دستگاه تهویه ای به ورزش در کودکانحجم های ریوی استراحتی

کودکان همچنان که رشد می کنند کاهش پیشرونده ای در VO2 (اکسیژن مصرفی) وابسته به وزن در حال استراحت نشان می دهد. همچنین یافته ها نشان می دهند که نسبت به مقدار و اندازه یا وزن بدن حجم جاری با آهستگی کاهش می یابد و همچنین با افزایش سن کودک از تواتر تنفسی کاسته می می شود.پس نتیجه آن می شود که ، عبارت می باشد از یک کاهش پیشرونده در تهویه ریوی که در سالهای کودکی نسبت به وزن بدن گفتن می می شود. لیونز و همچنین تانر در مطالعه مقطعی که بر روی ۴۳۸ کودک سالم ۶ تا ۱۴ ساله انجام داده اند، ارزش های طبیعی حجم کل ریه و همچنین زیر مجموعه هایش را به گفته کرده اند. ظرفیت کل ریه و همچنین ظرفیت حیاتی، بهترین ارتباط و رابطه را با قد بدن داشته اند که ریشه سوم قد، ضریب های همبستگی نسبتاً بهتری را تولید کرده اند تا قد به تنهایی.

بر خلاف آن آستراند در یافته می باشد که با افزایش سن در دوره ی کودکی ظرفیت حیاتی به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در پسران جوان به صورت یکنواخت افزایش می یابد. میانگین ارزش های به نقل شده از سوی او همچنین ۳/۷۲ ml  به ازای هر کیلو گرم در تیمی از پسران جوان ۷ تا ۹ سال شمسی و همچنین ۸/۸۰ ml  به ازای هر کیلو گرم در پسران جوان ۱۴ تا ۱۵ ساله بوده می باشد. تهویه دقیقه ای و همچنین استراحتی در دوران کودکی و همچنین نوجوانی افزایش می یابد ولی باید توجه داشت تهویه دقیقه ای گفتن شده نسبت به توده بدن کاهش می یابد. در مطالعه رابینسون حجم جاری از ۶ تا ۱۷ سالگی از ۱۳ تا ۹ میلی متر جهت هر کیلو گرم کاهش داشته می باشد.

مقاومت و همچنین اتساع پذیری

بعد از سفتی نسبی ریه ها در بدو تولد خاصیت اتساع پذیری در سرتاسر کودکی گسترش می یابد، با وجود آن اکثرا و بیشتر پیشرفت ها در ۲ سال شمسی نخست کودکی رخ می دهد و همچنین از قسمتهای آخر کودکی تا سال شمسی های جوانی تغییرات اندکی در اتساع پذیری اتفاق می افتد. مقاومت توسط نسبت فشار و همچنین جریان هوا در راه های تنفسی گفتن می می شود . ارزشهای آن هم در کودکان جوون زیاد می باشد . ولی باید توجه داشت از ۵ سالگی به بعد تغییرات نا چیزی در آن هم دیدن می می شود.لانتری و همچنین اسلای نشان دادند که مقاومت راه های هوایی نسبت به قد کاهش داشته می باشد . در عین حال اتساع پذیری سیستم تنفسی نسبت به قد افزایش داشته می باشد.
ظرفیت نشر

ضریب همبستگی بین DLCO با قد،وزن و همچنین BSA مشابه و همچنین در هر دو جنس تقریباً ۹۰% بوده می باشد. با وجود آن ابردویچ و همچنین همکارانش در ارزشهای DLCO گفتن شده نسبت به حجم حبابچه ای در زمانی که در مقابل قد آزمودنی های ۶ تا ۳۰ ساله روی نمودار نشان داده شدند،یک کاهش تدریجی نشان دادند.

تهویه به هنگام ورزش

الگوی تغییر در اجزای تهویه دقیقه ای به هنگام ورزش احتمالا متغایر و متفاوت از الگوی آن هم در بزرگسالان می باشد زیرا به نظر می رسد که در مقادیر کاری با شدت بالا،کودکان اکثرا و بیشتر به حجم جاری متکی خواهند بود، تا تواتر تنفسی. کودکان کم سن و همچنین سال شمسی تر نشان دادند که کارایی تنفسی شان به هنگام ورزش کم می می شود.

ورزش زیر بیشینه

در یک شدت کار زیر بیشینه معین، حجم جاری به ازای هر کیلو گرم اندکی تغییر می کند . در حالی که با افزایش سن کودکان ، تواتر تنفسی به صورت پیشرونده کاهش می یابد. پس نتیجه آن می شود که آن که تهویه ریوی به ازای هر کیلو گرم نیز کم می می شود.

کارایی تهویه ای

یافته های پژوهشی طولی و همچنین مقطعی نشان می دهد که به هنگام ورزش و همچنین به نسبت نیازمندی های متابولیک ، کودکان تهویه بیشتری دارند. آن ناکارایی تهویه ای توسط نسبت بالاتر تهویه ریوی به اکسیژن مصرفی نشان داده شده می باشد و همچنین زمانی که کودکان جوون تر آزمایش می شوند آن نسبت اکثرا و بیشتر افزایش می یابد.

ظرفیت نشر به هنگام ورزش

ظرفیت نشر ریه در کودکان به هنگام ورزش تقریباً ۳ برابر افزایش می یابد، که آن افزایش نسبت به افزایشی که در بزرگسالان به نقل شده اندکی اکثرا و بیشتر می باشد.

تهویه در ورزش بیشینه

تهویه ی دقیقه ی بیشینه  (VE max) با رشد ریه ها افزایش می یابد که رشد ریه ها حاصل افزایش سن کودکان می باشد. آستراند ارزش های تهویه ریوی بیشینه را در پسران جوان و همچنین دخترک های جوان و ازدواج نکرده ۴ تا ۶ ساله به ترتیب ۸/۳۹ و۹/۳۳ لیتر در دقیقه به گفته کردند. آن اعداد تا سن ۱۴-۱۵ سالگی به ۹/۱۱۲ و۹/۸۷ لیتر در دقیقه افزایش یافتند.در یافته های طولی روتن فرانز و همچنین همکارانش دیده می می شود که تا هنگام و زمانی که قد دخترک های جوان و ازدواج نکرده به ۱۶۰ cm می رسد، VE max با قد ارتباط و رابطه خطی دارد که با عبور از مرز ۱۶۰ cm ارزشها عملاً کاهش می یابند . با وجود آن در مردان آن ارتباط و رابطه خطی بین قد و همچنین VE max  تا ۱۷۰ cm ادامه یافته می باشد.
تواتر تنفسی

هرچند تهویه ی ریوی بیشینه (VE max) در دوران کودکی افزایش می یابد، ولی باید توجه داشت تواتر تنفسی بیشینه به صورت پیشرونده ای کاهش می یابد.مورس و همچنین همکارانش جهت آن منظور از معادله ی زیر بهره بری و استفاده کرده اند :
 (سن) fb max = 60/5 – 0/92

حجم جاری

هم زمان با رشد کودکان حجم جاری آنها در ورزش بیشینه ای به صورت یکنواختی افزایش می یابد. مطالعه طولی روتن فرانز و همچنین همکارانش افزایشی در متوسط حجم جاری بیشینه ی VTmax نشان داده اند.
 چرا در هنگام ورزش نسبت VE به VO2 در کودکان اکثرا و بیشتر می باشد؟
در مقایسه با اشخاص بزرگسال، کودکان در هنگام ورزش، تهویه ای بیش از نیازمندی های متابولیکی دارند. افزایش در نسبت تهویه ی ریوی به اکسیژن مصرفی در هنگام ورزش با سن کودک ارتباط و رابطه ی معکوس دارد؛ هرچند که علت ناکارایی تهویه کودکان معلوم نیست ولی باید توجه داشت پژوهشگران آن هم را از دو بعد بررسی کردن کرده اند.

۱: نشانه ا ی از زیاد شدن تحریک عصبی تهویه ای در کودکان در مقایسه با بزرگسالان می باشد.
۲: تاثیر تفاوت های وابسته به مقدار و اندازه در مکانیک تهویه ای می باشد.

پاسخ به تمرین های استقامتی

آثار فعالیت های استقامتی منظم در کودکان بر پاسخ های تهویه به ورزش، می تواند از طریق مطالعه موارد زیر ارزیابی می شود:

الف : نیمرخ های تهویه ای ورزشکاران استقامتی جوون
ب : تغییرات در پارامترهای تهویه ای در غیر ورزشکاران بعد از یک دوره ی تمرین های هوازی

کودکان ورزشکار استقامتی

واکارو و همچنین همکارانش در مطا لعۀ بر روی دخترک های جوان و ازدواج نکرده دونده ۱۰تا ۱۴ ساله و همچنین مقا یسۀ آنها با تیم کنترل غیر ورزشکار ،نتوانستند تفا وت معنی داری در ظرفیت حیاتی استراحتی ،یک ثانیه حجم تنفسی اجباری (FEV1) یا تهویۀ ارادی بیشینه ای (MVV) پیدا کنند. با وجود آن ارزش میانگین جهت تمام آن شاخص ها در ورزشکاران اکثرا و بیشتر بوده می باشد .بر عکس آندرو تفاوت معنی داری را در یک ثانیه حجم تنفسی اجباری در پسران جوان و همچنین دخترک های جوان و ازدواج نکرده شناگر ۸ تا ۱۸ ساله در مقایشه با غیر ورزشکارمشاهده کرد.کودکان ورزشکاراستقامتی تمایل دارند تا تهویه ریوی بیشینه (VE max)  بیشتری نسبت به غیر ورزشکاران داشته باشند;ولی باید توجه داشت آن تفاوت ها چندان مهم نیستند و همچنین نسبت به تفاوت های VO2max متغیرترند.
مطالعات تمرینی

کوخ و همچنین اریکسون پاسخ های تهو یه ا ی به یک  دوره تمرین اسپورت و ورزشی ۱۶ هفته ای را در ۹ پسر ۱۱ تا ۱۳ساله مطالعه کردند. میانگین   VO2max از۷/۴۱ به ۱/۴۸ میلی لیتر به ازا هر کیلو گرم در دقیقه افزایش یافت. تمرینات تاثیری بر تواتر تنفسی یا حجم جاری استراحت و همچنین تهویه نداشتند. با وجود آن در شرایط ورزش بیشینه، متوسط VE  از ۴/۴۹ تا ۸/۷۲ لیتر در دقیقه افزایش یافت در حالی که تواتر تنفسی بیشینه دگرگونی و تغییری نداشته می باشد .
همچنین واکارو و همچنین کلارک در مطالعه کودکان شناگر ۹ تا ۱۱ ساله افزایش ۲/۱۳ قسمت و بخش ی  در VO2max را در اشخاص ورزشکار نسبت به  اشخاص غیر ورزشکار را نشان داد.

 محمد عزیزی – حجت باقری

بررسی کردن سازگاری های دستگاه تهویه ای به ورزش در کودکان در تاریخ ۱۲ July 2012 | 12:17 am نشر یافته شده شده می باشد

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

0 دیدگاه در “بررسی کردن سازگاری های دستگاه تهویه ای به ورزش در کودکان”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سوپروب close
خرید بک لینک